United States of Eurasia

Maður er alltaf svo fastur í því sem koma skal, maður er svo fókuseraður á næsta atburð að maður hefur ekki tíma eða áhuga á að staldra aðeins við og njóta tímans. Eða það finnst mér amk. Ég hef alveg tekið eftir því í sumar að ég er endalaust að hugsa með tilhlökkun hvað sé langt þangað til að safnið lokar í lok dagsins, hvað er langt þangað til að ég fer í frí (sem er alltaf endalaust stutt, þar sem ég vinn alltaf bara tvo eða þrjá daga í einu), svo þegar ég er komin í frí þá hugsa ég með hálfgerðum leiða hvað er stutt þangað til að ég þarf að fara að vinna aftur. Eftir þrjá mánuði á safninu þá er ég eiginlega komin með smá leið á svona hugsun. Málið er nefnilega að ég vil ekki hugsa um hvað það er óþarflega stutt eftir. Nú þegar eru tveir sjálfboðaliðar farnir, svo fer annar á sunnudagskvöldið, þriðji fer 22. ágúst, fjórði fer 25. ágúst og svo loks fer fimmti sjálfboðaliðinn (0g ég) 28. ágúst.

Það eru vissir hlutir sem maður getur ekki beðið eftir að ljúka, eða maður getur ekki beðið eftir að eitthvað annað byrji, og svo enn aðrir hlutir sem maður vill bara ekki að endi. Ég er svo beggja blands þessa dagana, ég hlakka pínu til að hætta að vinna, ég er komin með pínu leið á túristum, en svo vil ég ekki að sumrið endi, því ég vil ekki segja bless við allt fólkið á safninu. Þetta lið hefur verið besta liðið til þessa, að mínu mati. Ég svo sannarlega vona að ég fái einhvern tímann tækifæri til að hitta þau aftur. En svo er ég pínu… ja, hrædd er kannski pínu sterkt orð, en svona apprehensive, yfir því að byrja aftur í skóla. (Sko, það er góð ástæða fyrir því að ég er að fara í ensku, ég einfaldlega á erfitt með að tjá mig á íslensku!) Ég veit að ég á svo auðvelt með það að slá þessu upp í kæruleysi og leggja ekkert á mig. Ég er alveg spennt fyrir þessu námi og það sem mig langar að gera í framtíðinni tengist þessu námi alveg fullkomlega, en ég er ekki alveg besti námsmaðurinn, svona þegar það kemur að aga og einbeitingu. Ég held að grunnskólanámið hafi komið mér aðeins of auðveldlega og núna á ég bara erfitt með að leggja á mig. En á móti kemur þá hefur enska alltaf verið það sem ég hef helst viljað leggja á mig fyrir.

Svo kemur líka það, að ég þoli ekki að byrja á hlutum. Ég nefnilega ætla mér alltaf að vera svo skipulögð, plana allt í bak og fyrir, svo fer eitthvað ekki alveg eins og ég planaði þannig að ég ákveð að bíða aðeins og sjá hvernig fer áður en ég plana meira og svo allt í einu er tíminn búinn og planið mitt er bara algjörlega useless. Svo líka langar mig alltaf að koma upp rútínu, en ég er einhvernvegin ekki rútínu manneskja (mér finnst ég alltaf þurfa að gera ráð fyrir sveigjanleika og hentugleika annarra). Maður hefði nú haldið að ég væri búin að læra eitthvað eftir 4 og hálft ár í “alvarlegu” námi.

Þetta eru hlutir sem ég velti fyrir mér, hvernig ég mun snúa mér í framtíðinni. Svo líka er vesen eins og að þinglýsa húsaleigusamningnum, sækja um húsaleigubætur, sækja um námslán, pæla í því hvert ég á að fara til að fá húslyklana mína, og hvort stúdentagarðar þurfi að vita hvenær ég ætla að flytja inn. Eða hvort að það sé bara nóg fyrir þau að vita að ég er búin að skrifa undir samninginn og borga leiguna. Allt þetta drasl er aðal ástæðan fyrir því að ég verð mjög fegin þegar ágúst klárast og september byrjar.

Stundum finnst mér ég hugsa í hringi…

LoveGame

Já, það bara gengur ekkert að blogga þessa dagana. Ég er rosa lengi búin að vera alveg að fara að blogga, en svo gerist ekki neitt. Ekki það að það er fullt búið að gerast síðan ég bloggaði síðast.

Ég er ljóshærð. Alveg rosa ljóshærð (finnst mér) og hárið er eitthvað svo stutt. En ég er mjög ánægð. Ég líka er byrjuð að nota linsur annað slagið, er að venja mig við það. Ég er samt sannfærð um það að linsurnar séu aðeins of stórar, amk er það tilfinningin sem ég fæ.

Júbileringin var frábær! Það var svo gaman og svo furðulegt eitthvað að hitta alla aftur, mér fannst stundum eins og það væri ekki heill vetur síðan ég hitti þau öll, pínu eins og að stökkva eitt ár aftur í tímann. Ég er líka enn hissa á því hversu mikið ég drakk þessa daga, það var alveg ótrúlegt magn sem fór ofan í mig. Það var samt ekkert sem var eitthvað über merkilegt sem gerðist svona eftir á að hyggja, en þetta var klikkað skemmtilegt. Og pínu sorglegt þegar við tókum hvíta kollinn af.

Ég er loksins búin að sætta mig við misheppnuðu ferðina síðasta haust. Ég nefnilega áttaði mig á því um daginn að ef að ferðin hefði farið eins og áætlað var, þá hefðum við Inga ekki komið heim fyrr en rétt fyrir 16. júní, ég hefði örugglega ekki fengið vinnu á hvalasafninu og þá hefði ég ekki kynnst öllu þessu frábæra fólki sem vinnur hérna. Mér hefur fundist fólkið síðustu ár alveg verið skemmtileg, en þau sem eru núna, þau eru bara æði. Vissulega er erfitt að tala við ítölsku stelpuna þar sem hún talar ekkert voða góða ensku, og svo er svissneska stelpan sem endurtekur allt sem maður segir á meðan maður er að tala (það er virkilega pirrandi til lengdar, en hún er mjög fín). Bandarísku stelpurnar eru að keppast um það hvor getur talað meira (þær eru svo mikið æði!). Þær líka halda að hin íslenska stelpan sé ekki alveg að fatta húmorinn þeirra, þ.a.l. líkar þeim betur við mig (hah! ). Þær líka rífast um það hvorum hópnum ég tilheyri (team awesome eða team richous (held ég), þær eru sko í sitthvorum hópnum og við Guðrún tilheyrum hvorugum) og eru líka að reyna að sannfæra mig um að mig langi frekar að fara til Bandaríkjana að læra heldur en Bretlands. Æji þau öll sömul gera lífið aðeins skemmtilegra, tala nú ekki um vinnuna

Ég veit eiginlega ekki hvað meira ég hef að segja… Magni er kominn til landsins, en kemur ekki norður fyrr en í byrjun júlí. Hrafnkell og Edda koma… fljótlega Ég man ekki dagsetninguna, en það verður ágætt að fá þau.

Já, þetta er allt voða voða gaman. Fljótlega (vonandi) fæ ég að vita meira um háskólann, ég er ennþá númer 31 á biðlista hjá stúdentagörðunum. Við Inga ætlum s.s. þangað (nema einhver geti bent okkur á ódýrt húsnæði fyrir okkur báðar…)

Nóg í bili held ég, bis Später

Never Think

Ég er búin að ákveða mig, já eða ég er búin að ákveða mig í dag, ég hef á tilfinningunni að þetta eigi eitthvað eftir að breytast því að allt breytist á endanum finnst mér.

Þegar ég er búin í skólanum ætla ég að vinna eins og mó fó og skemmta mér jafn mikið. Það stendur til að árgangurinn hittist og liggji úti rétt fyrir 16. júní, svo er náttúrulega júbíleringin þar sem maður fær að taka hvíta kollinn af (og verður ekki lengur nýstúdent ). Svo á ég náttúrulega 5 ára útskriftarafmæli úr Hafralækjarskóla og við ætlum að hittast og skemmta okkur. Ég nenni líklegast ekki á Hróaskeldu (kannski næst samt) en það er spurning hvort að maður skelli sér til Eyja, maður er búin að ætla sér þangað síðastliðin fjögur ár eða svo. Svo verður vonandi eitt ættarmót eða tvö.

Næsta haust ætla ég bara að spila eftir hendinni, ætla bara að vinna eins lengi og þær vilja hafa mig á safninu, svo held ég að ég bara geri eitthvað skemmtilegt. Heimsóknir til Noregs, Danmerkur og Bretlands er alveg inn í myndinni, veit um nokkrar systur sem hugsanlega vilja lána manni sófa eða dýnu. Kannski maður bara fari á couchsurfing og fari bara þangað sem hugurinn girnist Ég meina, ég hafði það af í einn og hálfan mánuð í Bretlandi þegar pundið var sem hæst á bara sumarlaununum mínum, þar með talið gisting (sem er kostnaður sem gæti minnkað ef ég fæ sófapláss) þannig að ég get eflaust gert eitthvað skemmtilegt fram að jólum.

Eftir jól… hugsanlega lýðháskóli, eflaust í Danmörku. Kannski verð ég heppin og vinn í lottói og ferðast meira, eða heppin á einhvern annann hátt. Hver veit, ég ætla ekki að plana svona langt fram í tímann. Segjum bara að lýðháskóli sé plan B.

Þangað til ætla ég að byrja aftur á umsóknarferlinu sem ég fór í gegnum í fyrra sumar, ég ætla að redda mér eitt stykki IELTS eða TOEFL prófi og sækja um í ensku (bókmenntir og creative writing). Yes sir, það er planið eins og er.

En að öðrum fréttum, ég var að uppgötva það að ég er búin með 9 vikur í skólanum og eftir standa 6 vikur (7 vikur með páskafríi) þangað til prófin byrja. Oh hvað það er gott að vita að ég er svona nánast komin yfir hæðina, nú er þetta bara niður í móti. Reyndar er þessi eina og hálfa vika bara brjáluð, byrjaði á sálfræðiprófi á fimmtudaginn (fokk), þurfti svo að skila verkefni í gær (við byrjuðum á því á sunnudaginn, það var frekar misheppnað), próf á morgun (based on common knowledge en maður þarf samt að kunna hugtökin á þessi common knowledge…), klára tippaviðtal fyrir föstudaginn og gera fyrirlestur og svo flytja fyrirlesturinn á mánudaginn. Svo er viku frí fyrir næsta aðferðafræðipróf. Svo fer bara að styttast í að Valdís eigi að eiga og Edda kemur heim með sína fjölskyldu og svo (fáránlega stutt) páskafrí og þá er geggjað stutt í lokapróf og þessum hræðilega vetri (með nokkrum undantekningum) verður lokið.

Det Snurrar In Min Skalle

Jæja… Ég er búin að vera svona þokkalega dugleg að læra fyrir próf á morgun, er amk búin að lesa alla kaflana þrátt fyrir pirring út í höfundinn og ég er líka búin að reikna svona það sem hægt er að reikna í þessari bók. Meiri hlutinn af spurningunum eru samt spurningar sem ég þarf að svara og færa rök fyrir, eða gera einhver verkefni í SPSS og þar sem ég er ekki með forritið sem fylgdi bókinni þá er ég ekki með öll þessi gagnasöfn sem ég á að nota. Svo ætla ég bara að lesa glósurnar í rólegheitunum í kvöld og bara whing it á morgun. Ég hef engar áhyggjur af þessu, sérstaklega þar sem lægsta einkunin af þrem gildir ekki OG ég má taka þetta próf aftur í lok annarinnar

Ég er búin að vera alveg ofboðslega upptekin að skoða lýðháskóla í dag og í gær. Það er svo margt í boði að ég bara veit eiginlega ekki hvað ég á að gera. Ég hugsa samt að ég mun annað hvort fara í reiseliv eða söm/design (eða fög sem heita eitthvað svipað). Ég er að verða búin að skoða alla skólana í Noregi (nema þá sem eru mjög norðarlega, langar ekkert að fara þangað) og so far þá líst mér best á skólann sem er rétt hjá Ålesund. Þar nefnilega get ég farið í svona reise áfanga og tekið sauma í val! Geggjað sniðugt. Og svo á vorönn er farið í 4-6 vikna ferð til viðeigandi staða (Það versta við þennan skóla er að hann er kristinn og það virðist vera messur á laugardögum…)

Ég ætla samt líka að skoða skóla í Danmörku og Svíþjóð áður en ég geri upp við mig, svo líka ætla ég að fletta í bæklingum um lýðháskólana sem vonandi koma fyrir helgi. Já ég ætla heim í kyrrðina um helgina, fer líklega eftir rækt og smá tiltekt á morgun.

Trouble

Ég fékk svo frábæra hugmynd í gær sem róaði mig allverulega niður. Ég ætlaði samt ekki að segja frá en ég held að ég bara geti ekki staðist mátið (fyrir utan að mamma og pabbi fá sent alveg heilan haug af bæklingum heim, þau líklegast komast að því fyrr eða síðar…)

Mér datt í hug að skoða lýðháskóla. Það kemur til greyna að fara til Danmerkur, Noregs og Svíþjóðar, en ég er helst að pæla í Noregi í augnablikinu (Danmörk fylgir samt strax á eftir) vegna þess að Elva og fjölskylda eru að flytja þangað og ég held að það væri bæði gott fyrir mig að vera nálægt einhverjum sem ég þekki og líka gott fyrir Magna Stein að hafa einhvern nálægt. (Og jafnvel þó að ég ákveði að fara til Svíðþjóðar eða Danmerkur þá væri það alveg til í myndinni að vera samferða Magna austur og kíkja í  heimsókn áður en ég héldi lengra…) Það samt er bara svo ógurlega margt í boði að ég bara veit varla hvar ég á að byrja!!

Ég er búin að skoða nokkur fög sem eru í boði í Noregi og mér líst rosalega vel á svo mörg þeirra! Svo virðist það líka vera normið að fara í skólaferðalag til útlanda og þá alvöru útlanda eins og Kenya, New York og Vietnam! Svo er ég búin að skoða einn skóla sem er eiginlega límdur upp við bæinn sem Elva og Jorrit ætla að flytja til og hann hljómar alveg ljómandi vel (það var samt ekki ætlunin að vera svona nálægt sko!). Þetta er ferðamálaskóli og maður þarf bara að velja sér land/heimsálfu (Afríka, Ástralía eða Viíetnam/Tæland hljómar voða vel) og svo getur maður valið tungumál eða handavinnu í vali. Svo á haustönn er farið til Íslands í fjallaferð (ég er ekki svo viss um að ég sé til í það )… En þetta er góð byrjun, ég á eftir að skoða fleiri skóla og svoleiðis, en mikið djöfulli langar mig mikið til Afríku eða Ástralíu eða Víetnam!

Ég held að lýðháskóli sé góð hugmynd og þá sérstaklega það að ég get leitað mér að fleiri tækifærum til að ferðast. Mig líka vantaði held ég eitthvað til að plana, skoða og hlakka til. Verst samt að nú langar mig ekkert rosa mikið að læra (ég er samt búin að lesa tvo kafla í stæ bókinni í dag )

Live Your Life

Já, Ragna er að baka. Hún er búin að setja í öll deigin (Sörurnar eru samt pínu vafasamar, bíð eftir því að mamma kemur heim) og búin að baka tvær plötur af Amerískum smákökum, og ég verð að segja að þær hafa aldrei verið jafn perfect og jafn góðar! Ég byrjaði náttúrulega á þeim út af því að þær eru mínar uppáhalds og ég held að ég hafi smakkað deigið of mikið í morgun, þess vegna þegar ég sá að klukkan var orðin þrjú hugsaði ég ,,shit, ég á eftir að borða” Ég verð líka að passa mig að borða ekki of mikið af smákökunum núna svo að mamma og pabbi fái einhverjar kökur líka…

Ég er farin að sætta mig ansi mikið við að vera heima í vetur. Ég er búin að fara tvisvar til Akureyrar í hálkunni og það reddaðist allt saman. Ég líka tók kuldann og snjóinn í sátt um daginn (eða nóttina) þegar ég leit út um gluggann og himininn var svo fallega blár og stjörnubjartur og tunglið nánast fullt. Snjórinn glitraði og það bærðist ekki hár á höfði (ég reyndar sá engin höfuð úti, en amk ekkert hreyfðist). Það er fátt jafn fallegt og sveitin kæra á rólegu vetrarkvöldi. Svo líka um daginn þegar ég var að fara til Akureyrar var svo frábær birta og himininn milli fjallanna var fjólublár í rótina og varð svo bleikar og bleikari og á bak við mig var fallegur baby blár. Ég samt sakna þess að vera ekki að upplifa eitthvað nýtt, sjá fallegu jólaljósin í Manchester og svona.

Það kannski sýnir hvað ég hef ógurlega mikinn tíma á mínum höndum, en ég hef aldrei verið jafn mikið á facebook og þessa dagana. Vanalega rétt kíki ég inn til að athuga statusinn á öðrum og svoleiðis, en núna er ég á fullu í að leika mér og leita af fólki og stofna hópa og svoleiðis. Ég er eitthvað farin að sýslast í að safna hafró fólki saman á reunion næsta sumar, sem ég var búin að lofa mér að gera ekki, eða amk taka það ekki að mér nema ef einhver bæði mig sérstaklega um það…

Ég fór í gær inneftir til að skila inn stúdentsprófsskírteini og mynd til HA, ég er s.s. búin að sækja um í sálfræði. Svo fæ ég væntanlega að vita í lok vikunnar hvort að þeir samþykki þetta. Svo fékk ég líka e-mail frá ítalskri fjölskyldu sem vill fá mig sem au pair. Ég samt er alveg til í að fara í háskóla núna, mér finnst ég vera orðin nógu gömul og þetta yrði auðveldara (í skipulagningu) heldur en svo margt annað. Ég er pottþétt manneskjan sem fer auðveldu leiðina. Svo get ég líka ferðast þegar ég verð stór. Hrafnhildur var 29 ára og eflaust langt frá því að hætta að ferðast, ég hef enn 9 (eiginlega rúmlega 8) ár í það.

Ég sá að það voru 32 innlit hérna í gær, en samt er ég bara búin að fá tvö komment… ég stórlega efast að þær hafi kíkt 16 sinnum hvor, bara í gær… hverjir eru að kíkja hingað inn?