Take On Me

Ég fór að pæla í því um daginn af hverju ég blogga ekki eins mikið þessa dagana. Er það út af því að ég hef ekkert merkilegt að segja eða er þetta hrein leti. Ég hef svosum alveg gommu að segja en mér einhvern vegin finnst eins og líf mitt sé skipt í nokkra þætti. Það er fjölskyldan, sem svosum aðrir fjölskyldumeðlimir hefðu kannski áhuga á að lesa um og hugsanlega nokkrir vinir (hvað svo sem margir af þeim lesi bloggið), svo er vinnan, sem mér finnst æði og skemmtileg og margir litlir hlutir gerast yfir daginn sem mér finnst fyndið en mér finnst það einhvern vegin ekki nógu merkilegt til að deila með hinum. Það nefnilega snertir fólk sem enginn af vinum mínum né fjölskyldu þekkir og það er eitthvað svo leiðinlegt að útskýra fyrir fólki muninn á þessum og þessum (ég veit t.d. ekki hvað oft ég hef þurft að útskýra fyrir stelpunum á safninu að ég eigi þrjár systur sem allar eiga einn son, það er ótrúlegt hvernig það getur ruglast og það hefur meira að segja gengið svo langt að Elke spurði hvort að Elva væri ólétt…). Og já, ég segi þeim frá fólkinu í lífi mínu vegna þess að þau spyrja út í svona hluti. Og þegar þau spyrja hvað ég geri í fríunum mínum þá hef ég lítið annað að segja en að ég eyddi þeim með fjölskyldunni minni. Vá ég er farin pínu út af efninu. En já, svo eru vinirnir, sem ég tala nánast aldrei við, sérstaklega ekki Ingu þessa dagana þar sem við höfum sagt allt sem segja þarf við hvor aðra. Og ég veit að hennar líf er álíka spennandi og mitt þessa dagana, það er það alltaf Þannig að í rauninni þá einhvern vegin hef ég bara ekkert að segja við mögulega lesendur.

Ég var samt líka að pæla í öðru. Þetta blogg fyrirbæri, er þetta ekki mest táningsstelpur að lýsa helstu atburðum ólgandi félagslífs síns? Mér amk finnst eins og ég sé hálf barnaleg þegar ég fer að lýsa dögunum mínum í einhverjum smáatriðum. Þið vitið: fyrst gerði ég þetta, svo var það þetta og ég hitti þennan og hinn. Eldra fólk fer svo í það að lýsa kannski í aðal atriðum hvað það hefur verið að gera en eyðir meiri tíma í að skrifa pistla um uppbyggilega hluti eins og efnahagsástandið eða vissa stjórnmálamenn o.s.frv. Ég held að ég sé einhverstaðar að brúa bilið. Ég er ekki alveg komin á pistla stigið (nema þetta sé með talið) þar sem ég hef oft ekki myndað mér skoðanir né er ég viss um að mínar skoðanir séu vel þegnar, þaðan af síður er ég viss um að minn lesenda hópur sé hrifin af svoleiðis skrifum (ja, nema kannski eldri systur mínar og Álfhildur (sem er örugglega hálfur lesendahópurinn minn)). Já og eins og ég minntist á áðan þá finnst mér pínu barnalegt að fara í smáatriðum yfir það sem á daga mína hefur drifið. Þess vegna blogga ég ekki oft þessa dagana.

Annars, á öðrum nótum, tveir frændur komnir heim og Magni er ekkert smá upptekinn þessa dagana að fara í heimsóknir og fá heimsóknir og Keli er alveg in awe af þeim (ég gerði mitt besta til að halda þessu á móðurmálinu, en það er virkilega erfitt stundum!). Svo er ættamót um helgina sem ég hlakka alveg semi til að fara á.

Svo verð ég líka að segja, þegar ég var lítil þá þoldi ég ekki að fá hrós fyrir t.d. fiðluleikinn minn, út af því að ég vissi aldrei hvernig ég átti að taka því. Núna samt þá finnst mér alltaf svo gaman þegar Danirnir hrósa mér fyrir dönskuna mína, eða bara fyrir það að tala dönsku yfir leitt (því það eru svo margir sem nenna því ekki), og svo eru sjálfboðaliðarnir alltaf að segja hvað enskan mín sé góð og ég var m.a.s. spurð í dag af hverju ég ætlaði að fara í ensku í haust, ég svo greinilega þarf ekki á því að halda. Mér hlýnar svo um hjartarætur við þessi orð, it just brightens my day

LoveGame

Já, það bara gengur ekkert að blogga þessa dagana. Ég er rosa lengi búin að vera alveg að fara að blogga, en svo gerist ekki neitt. Ekki það að það er fullt búið að gerast síðan ég bloggaði síðast.

Ég er ljóshærð. Alveg rosa ljóshærð (finnst mér) og hárið er eitthvað svo stutt. En ég er mjög ánægð. Ég líka er byrjuð að nota linsur annað slagið, er að venja mig við það. Ég er samt sannfærð um það að linsurnar séu aðeins of stórar, amk er það tilfinningin sem ég fæ.

Júbileringin var frábær! Það var svo gaman og svo furðulegt eitthvað að hitta alla aftur, mér fannst stundum eins og það væri ekki heill vetur síðan ég hitti þau öll, pínu eins og að stökkva eitt ár aftur í tímann. Ég er líka enn hissa á því hversu mikið ég drakk þessa daga, það var alveg ótrúlegt magn sem fór ofan í mig. Það var samt ekkert sem var eitthvað über merkilegt sem gerðist svona eftir á að hyggja, en þetta var klikkað skemmtilegt. Og pínu sorglegt þegar við tókum hvíta kollinn af.

Ég er loksins búin að sætta mig við misheppnuðu ferðina síðasta haust. Ég nefnilega áttaði mig á því um daginn að ef að ferðin hefði farið eins og áætlað var, þá hefðum við Inga ekki komið heim fyrr en rétt fyrir 16. júní, ég hefði örugglega ekki fengið vinnu á hvalasafninu og þá hefði ég ekki kynnst öllu þessu frábæra fólki sem vinnur hérna. Mér hefur fundist fólkið síðustu ár alveg verið skemmtileg, en þau sem eru núna, þau eru bara æði. Vissulega er erfitt að tala við ítölsku stelpuna þar sem hún talar ekkert voða góða ensku, og svo er svissneska stelpan sem endurtekur allt sem maður segir á meðan maður er að tala (það er virkilega pirrandi til lengdar, en hún er mjög fín). Bandarísku stelpurnar eru að keppast um það hvor getur talað meira (þær eru svo mikið æði!). Þær líka halda að hin íslenska stelpan sé ekki alveg að fatta húmorinn þeirra, þ.a.l. líkar þeim betur við mig (hah! ). Þær líka rífast um það hvorum hópnum ég tilheyri (team awesome eða team richous (held ég), þær eru sko í sitthvorum hópnum og við Guðrún tilheyrum hvorugum) og eru líka að reyna að sannfæra mig um að mig langi frekar að fara til Bandaríkjana að læra heldur en Bretlands. Æji þau öll sömul gera lífið aðeins skemmtilegra, tala nú ekki um vinnuna

Ég veit eiginlega ekki hvað meira ég hef að segja… Magni er kominn til landsins, en kemur ekki norður fyrr en í byrjun júlí. Hrafnkell og Edda koma… fljótlega Ég man ekki dagsetninguna, en það verður ágætt að fá þau.

Já, þetta er allt voða voða gaman. Fljótlega (vonandi) fæ ég að vita meira um háskólann, ég er ennþá númer 31 á biðlista hjá stúdentagörðunum. Við Inga ætlum s.s. þangað (nema einhver geti bent okkur á ódýrt húsnæði fyrir okkur báðar…)

Nóg í bili held ég, bis Später

Supermassive Black Hole

Ég held að ég sé að drepa bloggið mitt hægt og rólega. Það er endalaust langt síðan ég bloggaði síðast og ég er heppin ef að 20 manns heimsækja bloggið yfir daginn.

Ég endur-uppgötvaði Muse um daginn og ég hef ekki getað hætt að hlusta á strákana síðan. Allan daginn út og inn. Já ókei, nema þegar ég er í vinnunni, svona helst.

Það stefnir allt í frábært sumar. Nánast allir sjálfboðaliðarnir eru komnir (bara ein stelpa sem á eftir að koma) og þetta er bara alveg fínasta fólk. Eiginlega bara frábært fólk. Bandaríkjamennirnir eru svo skemmtilega kaldhæðnir og Þjóðverjarnir gera sitt besta til að halda í við þá, það er stundum alveg hreinasta snilld að hlusta á samtölin sem eiga sér stað! Ein stelpan er alveg æði, hún bara stoppar ekki! Alltaf af og til segir hún eitthvað svo random að maður situr bara þarna og hugsar WTF! Haha já, þetta verður held ég alveg ágætt sumar vinnulega séð

Svo er ég svo heppin að ég fæ að hafa alla litlu frændur mína á klakanum í sumar, Magni kemur til Íslands 21. júní (??) og kemur vonandi í Teginn fljótlega eftir það, og svo er Edda að koma með Hrafnkel einhvern tímann eftir það (man engar dagsetningar núna…) sem er náttúrulega bara frábært. Svo er Hartmann litli alltaf að stækka og stækka (og btw þá kom einn Hartmann inn á safnið um daginn, örugglega 6-7 ára gamall… mér fannst það merkilegt ) og við erum búin að ná vel saman á skiptiborðinu

Eftir viku er svo júbilering! Shit fokk hvað ég hlakka til! Bekkjapartý á laugardaginn, árgangs-útilega á sunnudeginum, annað bekkjarpartý/gathering á mánudeginum og svo aðal veislan á þriðjudeginum! Ég er svo í fríi 17. og 18. júní þannig að ég hef nægan tíma til að vera þunn Gosh og svo fær maður að hitta fleira fólk heldur en bara Inguna (ekki það að það sé slæmt að hitta Inguna, við bara höfum sagt allt sem við höfum að segja við hvor aðra þessa dagana ).

Ég bókaði tíma í litun og klippingu á þriðjudaginn. Þetta er heljarinnar afrek þar sem ég skipti um skoðun minnst þrisvar á dag hvort ég vilji klippa hárið eða ekki. Mér finnst gaman að vera með sítt hár (mér hefur aldrei tekist að vera með það lengra en það er núna) en svo fer það svo í taugarnar á mér en ég vil helst ekki hafa hárið í teygju á almanna færi (mér líkar ekki við profilinn minn) og það er bara vesen. En núna ætla ég að klippa það aðeins (alls alls ekki stutt stutt, en styttra) og ég ætla að setja strípur. Nú er samt aðal vandamálið. Ég get ekki ákveðið mig hvort ég vilji lýsa á mér hárið eða dekkja það. I’ve done the darker thing en ég man ekki eftir því að hafa viljandi lýst á mér hárið.

Hvað segið þið? Á ég að lýsa á mér hárið eða dekkja það???

Trouble

Ég fékk svo frábæra hugmynd í gær sem róaði mig allverulega niður. Ég ætlaði samt ekki að segja frá en ég held að ég bara geti ekki staðist mátið (fyrir utan að mamma og pabbi fá sent alveg heilan haug af bæklingum heim, þau líklegast komast að því fyrr eða síðar…)

Mér datt í hug að skoða lýðháskóla. Það kemur til greyna að fara til Danmerkur, Noregs og Svíþjóðar, en ég er helst að pæla í Noregi í augnablikinu (Danmörk fylgir samt strax á eftir) vegna þess að Elva og fjölskylda eru að flytja þangað og ég held að það væri bæði gott fyrir mig að vera nálægt einhverjum sem ég þekki og líka gott fyrir Magna Stein að hafa einhvern nálægt. (Og jafnvel þó að ég ákveði að fara til Svíðþjóðar eða Danmerkur þá væri það alveg til í myndinni að vera samferða Magna austur og kíkja í  heimsókn áður en ég héldi lengra…) Það samt er bara svo ógurlega margt í boði að ég bara veit varla hvar ég á að byrja!!

Ég er búin að skoða nokkur fög sem eru í boði í Noregi og mér líst rosalega vel á svo mörg þeirra! Svo virðist það líka vera normið að fara í skólaferðalag til útlanda og þá alvöru útlanda eins og Kenya, New York og Vietnam! Svo er ég búin að skoða einn skóla sem er eiginlega límdur upp við bæinn sem Elva og Jorrit ætla að flytja til og hann hljómar alveg ljómandi vel (það var samt ekki ætlunin að vera svona nálægt sko!). Þetta er ferðamálaskóli og maður þarf bara að velja sér land/heimsálfu (Afríka, Ástralía eða Viíetnam/Tæland hljómar voða vel) og svo getur maður valið tungumál eða handavinnu í vali. Svo á haustönn er farið til Íslands í fjallaferð (ég er ekki svo viss um að ég sé til í það )… En þetta er góð byrjun, ég á eftir að skoða fleiri skóla og svoleiðis, en mikið djöfulli langar mig mikið til Afríku eða Ástralíu eða Víetnam!

Ég held að lýðháskóli sé góð hugmynd og þá sérstaklega það að ég get leitað mér að fleiri tækifærum til að ferðast. Mig líka vantaði held ég eitthvað til að plana, skoða og hlakka til. Verst samt að nú langar mig ekkert rosa mikið að læra (ég er samt búin að lesa tvo kafla í stæ bókinni í dag )

For You

Það virðist sem að dugnaðurinn við að læra fyrir sálfræðipróf hafi ákveðið að halda áfram. Ég kláraði EIR heimaverkefnið mitt í gær og er búin að lesa hellings í stærðfræðibókinni minni (en ég gafst upp því hún er eiginlega frekar heimskuleg og þetta er ekkert nýtt). Á morgun ætla ég svo að lesa aðeins fyrir EIR og byrja á næsta kafla í sálfræðibókinni. Ég verð samt að segja að mér finnst sálfræðibókin áhugaverðasta bókin af öllu bókaflóðinu í skólanum. Eða mér finnst ég hafa lært lang mest í því fagi. Ég verð samt rosa oft ósátt við kennarann þar sem hún er stundum rosalega þröngsýn. Það er samt eiginlega frekar erfitt að útskýra hvernig, en stundum er eins og hún neiti að viðurkenna að hún heyrði spurninguna vitlaust, eða að hún neiti að leiðrétta sig. Um daginn þá var ein stelpan sem spurði spurningu en orðaði hana ekki alveg nógu vel (hún er frá Færeyjum) og hún þurfti nánast að rífast við kennarann til að fá hana til að skilja spurninguna rétt. Æji, ég get ekki útskýrt þetta alveg nógu vel, en hún (kennarinn) fer amk rosa oft í taugarnar á mér. Sérstaklega þegar hún segir vövðar (í staðin fyrir vöðvar).

Ég er farin að verða virkilega pirruð út í bankann, eða konuna í bankanum, þessa dagana. Ég hefði bara átt að bíða með að sækja um þetta helvítis námslán, þá hefði ég ekki þurft að láta breyta því og ekki þurft að fara svona oft niðureftir til að láta laga peninginn minn. Ég fór niðureftir fyrir tveim vikum síðan, lét breyta þessu drasli (sem, btw, var miklu flóknara en hún sagði að það væri) og hún sagði að það mundi koma inn eftir viku. Ég hringdi loks á fimmtudaginn, þar sem þetta var ekki enn komið, og spurði hvað væri málið, þá náttúrulega þurfti hún að fiffa eitthvað í tölvunni til að þetta kæmi inn á minn reikning. En svo sagði hún mér að ég fengi febrúar skammtinn í gær þar sem 1. feb er á sunnudaginn þannig að ég sagði að ég gæti nú alveg fengið restina af janúar skammtinum bara þá. Ég er enn bara með 56 krónur inni á reikningnum mínum! Ég verð svo pirruð við að hugsa um allt þetta vesen!

Annars er lífið bara gott. Við Inga erum búnar að vera duglegar í ræktinni, ég er búin að vera duglegri í að borða ekki rusl mat, ég er í lúxúsnum heima hjá m&p og mamma fyllti á bensínið mitt í gær. Og pabbi kíkti á bílinn og sagði að það væri ekkert að. Mamma líka keypti sér nýjan tölvustól þar sem mig vantar tölvustól heima (mamma er með minn) og hún sendi mig bara með þennan nýja heim og við skiptum svo í sumar. 

Ég var að skoða myndir af Hrafnkeli og Magna á barnalandinu hans Hrafnkels um daginn, myndir frá því að Keli var lítill, og ég sakna þeirra ekkert smá þessa dagana! Það eru komnir tveir mánuðir síðan ég hitti Hrafnkel síðast og sjö síðan ég hitti Magna. Mér finnst þetta alveg hræðilegt ástand. Mér finnst eiginlega verst að það er svo flókið og svo dýrt að fara til Bandaríkjana að það er tæplega í boði að heimsækja Magna og co., þó svo að manni langi rosalega til þess. En svona er þetta…

I’m Only Sleeping

Jæja, nokkur komment fékk ég á seinustu færslu, but then again þá voru þetta sömu manneskjurnar sem voru nú þegar búnar að kommenta á síðunni. Takk fyrir það Edda og Inga Þið hin megið bara skammast ykkar, ég veit að þið kíkið hingað inn (veit kannski ekki nákvæmlega hver ,,þið” eruð, en það eru komin 39 innlit í dag, meira en það sem við Inga fengum saman á weltreise… Declare yourselves!).

Nú man ég ekki hvað ég sagði í síðustu færslu… Jújú, Ragna hélt áfram að baka í morgun. En samt fyrst, ég fékk ógeðslegan hausverk í gærkvöldi (var samt með hann í allan gærdag en ég var bara of upptekin til að vera ekki sama) og ég gat ekki annað en velt fyrir mér hvort að ég væri með mígreni þegar ég barðist við ógleðina og sársaukann með köldum rökum þvottapoka, því ekki voru til verkjatöflur á heimilinu. Svo vaknaði ég í morgun/nótt klukkan 4 og gat ómögulega sofnað aftur. Ég bara dundaði mér eitthvað í tölvunni þangað til að mamma og pabbi fóru í vinnuna, þá fór ég fram og kveikti á ofninum. Þar skellti ég sörudeiginu í form og henti inn í ofn á meðan ég gerði mér einhverskonar omilettu. Eftir langan tíma fannst mér svo að sörukakan hlyti nú að vera tilbúin og tók hana út. Ég held samt að hún hafi verið pínu of lítið bökuð í miðjuna. Svo tók ég mig til og gerði piparkökurnar, en þar sem ég fann ekki formin þá fengu kökurnar að vera allar hringlaga. Þar náði ég að brenna fyrstu plötuna í kolamola, en það sem kom á eftir er held ég alveg ætt. Ég samt var of löt til að fara í kókoskransana. Ég líka dundaði mér heillengi í að gera söruköku og vonandi verður hún góð… Ég samt eiginlega þoli ekki að gera sörur núna og þegar ég var að gera piparkökurnar óskaði ég þess heitt að hafa Elvu og Magna með mér (eða Elvu til að gera kökurnar og Magna til að hjálpa mér að fylgjast með og smakka). En þetta hafðist og ég er eiginlega bara fegin að vera bara með fjórar sortir, þetta er farið að síga á þriðja dag í bakstri, úff…

Ég fór líka og kíkti á póstinn í hádeginu, það var bara skemmtilegur póstur til mín Þarna fékk ég stórann pakka frá Snæfríði, sem var ekki alveg jafn stór þegar ég tók hann úr kassanum og hinum kassanum og tók blöðin frá. Svo fékk ég líka bréf frá Háskólanum á Akureyri, úff hvað þeir voru ekki lengi að fara yfir umsóknina mína. Ég má semsagt mæta 7. janúar, get haft Ingu mér til halds og trausts fyrsta daginn þar sem við erum innan sömu deildar (eða ekki í raunvísindum eða eitthvað) og á að mæta með fartölvu. Gaman það. Nú þarf ég bara að fara í að athuga með rútuferðir í bæinn, ég held að Rúnar frændi sjái um þetta. Úff það gæti samt orðið frekar dýrt…

Já, ég ætlaði nú ekki að segja meira, ekki sem ég man eftir og það er ekki svo mikið búið að gerast hjá mér síðasta sólahringinn. Nú ætla ég bara að horfa pínu á QI og fara að sofa…