For You

Það virðist sem að dugnaðurinn við að læra fyrir sálfræðipróf hafi ákveðið að halda áfram. Ég kláraði EIR heimaverkefnið mitt í gær og er búin að lesa hellings í stærðfræðibókinni minni (en ég gafst upp því hún er eiginlega frekar heimskuleg og þetta er ekkert nýtt). Á morgun ætla ég svo að lesa aðeins fyrir EIR og byrja á næsta kafla í sálfræðibókinni. Ég verð samt að segja að mér finnst sálfræðibókin áhugaverðasta bókin af öllu bókaflóðinu í skólanum. Eða mér finnst ég hafa lært lang mest í því fagi. Ég verð samt rosa oft ósátt við kennarann þar sem hún er stundum rosalega þröngsýn. Það er samt eiginlega frekar erfitt að útskýra hvernig, en stundum er eins og hún neiti að viðurkenna að hún heyrði spurninguna vitlaust, eða að hún neiti að leiðrétta sig. Um daginn þá var ein stelpan sem spurði spurningu en orðaði hana ekki alveg nógu vel (hún er frá Færeyjum) og hún þurfti nánast að rífast við kennarann til að fá hana til að skilja spurninguna rétt. Æji, ég get ekki útskýrt þetta alveg nógu vel, en hún (kennarinn) fer amk rosa oft í taugarnar á mér. Sérstaklega þegar hún segir vövðar (í staðin fyrir vöðvar).

Ég er farin að verða virkilega pirruð út í bankann, eða konuna í bankanum, þessa dagana. Ég hefði bara átt að bíða með að sækja um þetta helvítis námslán, þá hefði ég ekki þurft að láta breyta því og ekki þurft að fara svona oft niðureftir til að láta laga peninginn minn. Ég fór niðureftir fyrir tveim vikum síðan, lét breyta þessu drasli (sem, btw, var miklu flóknara en hún sagði að það væri) og hún sagði að það mundi koma inn eftir viku. Ég hringdi loks á fimmtudaginn, þar sem þetta var ekki enn komið, og spurði hvað væri málið, þá náttúrulega þurfti hún að fiffa eitthvað í tölvunni til að þetta kæmi inn á minn reikning. En svo sagði hún mér að ég fengi febrúar skammtinn í gær þar sem 1. feb er á sunnudaginn þannig að ég sagði að ég gæti nú alveg fengið restina af janúar skammtinum bara þá. Ég er enn bara með 56 krónur inni á reikningnum mínum! Ég verð svo pirruð við að hugsa um allt þetta vesen!

Annars er lífið bara gott. Við Inga erum búnar að vera duglegar í ræktinni, ég er búin að vera duglegri í að borða ekki rusl mat, ég er í lúxúsnum heima hjá m&p og mamma fyllti á bensínið mitt í gær. Og pabbi kíkti á bílinn og sagði að það væri ekkert að. Mamma líka keypti sér nýjan tölvustól þar sem mig vantar tölvustól heima (mamma er með minn) og hún sendi mig bara með þennan nýja heim og við skiptum svo í sumar. 

Ég var að skoða myndir af Hrafnkeli og Magna á barnalandinu hans Hrafnkels um daginn, myndir frá því að Keli var lítill, og ég sakna þeirra ekkert smá þessa dagana! Það eru komnir tveir mánuðir síðan ég hitti Hrafnkel síðast og sjö síðan ég hitti Magna. Mér finnst þetta alveg hræðilegt ástand. Mér finnst eiginlega verst að það er svo flókið og svo dýrt að fara til Bandaríkjana að það er tæplega í boði að heimsækja Magna og co., þó svo að manni langi rosalega til þess. En svona er þetta…

2009, trúiru því??

Já, nýtt ár komið. Ég sem var rétt farin að venjast gamla árinu. Ég held að það sé samt tími til að líta yfir farinn veg:

Ég byrjaði árið á að plana heimsreisuna í samráði við Ingu og Snæfríði. Þá stóð enn til að fara til New York um áramótin og oh boy, that sure has changed. Ég kláraði næst síðustu önnina mín í MA, náði prófunum mínum og varð loksins stúdent í þýsku og frönsku.

Snemma í febrúar out-smart-aði ég nágranna mína og sýndi einstaka hæfileika í að losa bíl úr skafli. Nokkrum dögum seinna átti ég eitt besta afmæli ever, fékk kökur og gott, djammaði með stelpunum, fór út að borða með fjölskyldunni. Fyrst núna er ég farin að jafna mig á áfallinu að verða tvítug (og farin að kvíða næsta afmæli…)

Nám- og starfskynningin setti öll námsplön úr skorðum hjá mér. Fyrir þessa ferð var ég alveg búin að ákveða að fara í sálfræði, en nú langaði mig að fara í fatahönnun, ensku (eða annað tungumál), kennarann… svo ótal margt. Skemmtilegt samt hvernig lífið fer í hringi

Í lok febrúar fékk ég mér nýja tölvu þegar hin gaf algjörlega upp öndina.

Mamma og pabbi buðu mér til Köben um páskana í staðin fyrir útskriftar veislu. Ég átti góða stund heima hjá systu, Dodda og Hrafnkeli. (Miðað við færsluna sem ég skrifaði 15. mars þá hefur Hrafnkell fullorðnast ekkert smá síðan þá!!) Ég fór í dýragarðinn hans Kela og heimsótti Carlsberg.

Ég fór í fyrsta skipti til Frakklands. FER óvissuferðinni var heitið til La Rochelle ásamt Snow, Silju og Dagnýu. Ég brann voða fallega og varð ástfangin af bænum. Einhvern daginn mun ég fara þangað aftur.

Elva gifti sig og hélt smá gathering heima hjá mömmu og pabba. Það er frekar skrítin tilhugsun að hún sé orðin gift kona, en Jorrit er fínasti maður, verst að hann þurfti að stela henni og fara með hana til Bandaríkjanna.

Í lok maí kláraði ég loksins námið mitt í MA. Dimissio var vel heppnað og elskulegu busarnir okkar fylltu okkur af nammi. Dimissio djammið var svo bara best. Eitt og annað sem maður gerði í síðasta sinn, manni fannst eins og lífið væri á enda þessa síðustu daga í MA. Svo var bara útskrift 17. júní!! Nei sorry, brautskráning. Gott veður, fallegt fólk og góður matur. Versta var samt að ég gleymdi að taka Carminuna með mér í bæinn þannig að ég gat ekki fengið alla hina til að skrifa í bókina mína.

Ég byrjaði aftur að vinna á Hvalasafninu í júní og seinna fékk ég vinnu sem guide hjá Norðursiglingu. Ég eyddi sumrinu í að vinna vinna vinna, fór ekki í eina útilegu. Ég fór með danska pólitíkusa um safnið, á dönsku! Svo þurfti ég líka að stökkva á milli báta eitt skiptið, það var mjög merkilegt.

Í júlí bókuðum við Inga  loks miða til London. Ég man ekki nákvæmlega hvenær ferðin okkar breyttist, en núna stóð til að fara til Englands, Frakklands, Þýskalands og svo bakpokast í maí. Við bókuðum líka gistingu (djöfull hefði ég samt verið til í að borga alla gistinguna þá, þar sem pundið hækkaði svolítið mikið í október…) og svoleiðis.

Margt fleira skemmtilegt skeði um sumarið: Edda og Hrafnkell komu í heimsókn, sem lífgaði aldeilis upp á sumarið. Valdís tilkynnti um óléttuna sína. Ég fór í river-rafting með pabba og fleiri ættingjum. Ég sá andanefjur í fyrsta skiptið (og svo sá maður ekkert annað í einn og hálfan mánuð). Ég fór í óteljandi staffapartý, var samt yfirleitt edrú. Ég fór tvisvar suður um haustið með Ingu (og Snow kom örugglega með í annað skiptið).

Loksins kom að því að við Inga flúðum land, auðvitað var það samt rétt eftir að bankakerfið hrundi og maður heyrði fullt af hræðilegum sögum af því hvernig útlendingar tóku á móti Íslendingum. Allir voru samt voða næs við okkur, flestir virtust ekki einu sinni vita af bankaerfiðleikum Íslendinga. Fyrstu tvær – þrjár vikurnar voru alveg frábærar. London var æðisleg þarna í lok október, við Inga kíktum á markaði og skoðuðum garða og bara löbbuðum út um allt. Það var líka frábært að ferðast með Snæfríði, fórum til Derby og skoðuðum heimahaga Mr. Darcy, fórum til Cambridge og skoðuðum háskólana. Versta var samt bara að þurfa að hugsa um peninga alla daga. 

Lífið var ágætt í Manchester, margar ferðir voru farnar í Arndale Center (aðalega samt til að fá okkur að borða) og Royal Northern College of Music, skólann hennar Dagrúnar frænku, til að ofnota netið. Við rétt sluppum við að heimsækja perra til að skoða herbergi og enduðum í hálfgerðu suburb herbergi. Við fórum líka á McFly tónleika, þar sem meðal aldurinn var örugglega 19-20 ára, að meðtöldum öllum foreldrunum sem fylgdu litlu stelpunum (já og homma parinu sem sat fyrir framan okkur). Danny og Tom spiluðu veikir, en bættu það upp við að vera ofur krúttlegir (sérstaklega Danny). 

Ferðinni lauk svo á heimsókn til Köben, ég var þar viku lengur en Inga (enda kannski ekkert voða spennandi að vera lengi hjá annara manna fjölskyldu). Maður gerði svosum ekki mikið, en það var voða næs að fá að vesenast með Hrafnkeli og fara í gegnum flakkarann hjá Eddu og Dodda. Ég fór samt nokkrum sinnum í Fisketorvet, og við Inga kíktum líka í Tivoli (það skemmdi samt pínu að ég var alveg að verða veik).

Letilífið tók svo við þegar ég kom heim. Ég að vísu lagaði eitthvað pínu til, bakaði nokkrar sortir og sótti um í HA. Jólin voru líka fátækleg, við vorum bara þrjú í kotinu. Áramótin voru aðeins stærri, en samt flúði ég staðinn eftir matinn.

Ég skálaði nýju ári heima hjá Ingu og fór svo í ,,partý” til Kolfinnu. Eftir alveg ágætlegt magn af áfengi var haldið í Sjallann og eftir það þá var ég rosalega mikið út um allt. Bókstaflega. Ég dansaði pínu með stelpunum, hljóp svo því ég vildi vera fremst, hljóp svo að finna stelpurnar, hljóp á klósettið, hitti fólk sem ég hef ekki hitt lengi, faðmaði alla, hljóp út um ALLT til að finna stelpurnar, fann þær, týndi þeim aftur en fann þær loks aftur í endan og labbaði með Nönnu og Ingu heim. Ég fór lokst að sofa klukkan 8 og eyddi svo gærdeginum í þynnku (og eiginlega pínu af deginum í dag…). Ég held samt að ég hafi ekki gert neitt voða heimskulegt á djamminu…

Já, það er spurning hvernig þetta ár verður, vonandi verður amk eitt ættarmót, jubilering og eitt skóla reunion. Fjöskyldan verður barninu ríkari rétt fyrir páska, Elva og fjölskylda flytja væntanlega nær Íslandi… Ég held að þetta ár verði bara ágætt þrátt fyrir kreppuna.

Jungle Drum

Gleðileg jól öllsömul. Þessi jól voru by far skrítnustu jól sem ég hef upplifað. Mér finnst samt eins og maður hugsi á hverju ári ,,þessi jól verða nú skrítin…” út af því að einhver var að bætast við í fjölskylduna eða einhver systirin ætlaði að vera annarstaðar um jólin, en nú vorum við bara þrjú. Það var samt alls ekki of mikið af mat (er einhvern tímann hægt að elda of mikið af hamborgarhrygg??). Og eftir kvöldmat fékk ég rétt að aðstoða við að ganga frá matnum, eins og venjulega (í staðin fyrir Elvu planteraða fyrir framan uppþvottavélina var mamma komin í staðin, ég gat ekki farið ein í að ganga frá!). Svo hrúguðum við pökkunum á stofuborðið og hentum pökkum í hvort annað. Það var síðan mjög erfitt að fá mömmu til að opna restina af pökkunum eftir að hún tók upp fartölvuna sem hún fékk frá pabba.

Ég var mjög sátt við jólapakkana þetta árið, ég fékk þrjár bækur (er búin að lesa tvær (önnur var samt svo pínu lítil, maður var ekki lengi með hana)), konfekt og bolla og sturtu dæmi. Svo fékk ég ilmvatn í ,,möndlugjöf” sem ég er enn að venjast, en það er voða bleikt og lyktar alls ekki illa. Ég er samt orðin svo háð bókum þessa dagana, enda líka ágætt að drífa sig í gegnum bækurnar sem mig langar til að lesa áður en ég festist við skólabækurnar aftur. Það er bara svo ótalmargt sem mig langar til að lesa núna en ég gleymi því jafnóðum ef ég skrifa það ekki niður.

Ég fór í bíó með Ingu og Kolfinnu um daginn, við fórum á Yes Man. Hún var bara mjög góð, ótrúlega fyndin og létt. Það er alveg óneitanlega þægilegra að horfa á myndir í bíói en heima í tölvunni, eða í sjónvarpinu. Þegar ég er inni í bíósalnum þá hugsa ég um eiginlega ekki neitt annað en myndina á tjaldinu. Ég gleymi alveg stað og stund. Þegar ég er heima og horfi á bíómynd eða þætti þá verð ég helst að hafa eitthvað annað að gera. Ég er mjög oft að skoða eitthvað annað á netinu (get samt ekki lesið neitt því þá missi ég þráðinn), fer í tetris eða bubbles. Mig langar rosalega til að taka aftur upp á því að prjóna, en ég veit ekki hvað það ætti að vera. En þessi athyglisbrestur veldur því oft að ég naga neglurnar (þær eru reyndar ótrúlega fínar núna, alveg eins og þær voru þegar við vorum í London).

Eftir áramót byrjar svo skólinn, 7. janúar… Verð svo fjóra daga vikunnar í skólanum, verð væntanlega í fríi á föstudögum. Ég er svona aðeins farin að leita að húsnæði á Akureyri, er samt ekkert að flýta mér, en það er ekkert æðislega spennandi að hugsa til þess að fara með rútunni, fyrir utan að það er alls ekki víst að rútan fari í skólann eftir áramót. Og það kostar líka jafnvel meira en almenn mánaðarleiga á herbergi. Ég er búin að fá eitt spennandi svar við auglýsingu sem ég henti inn á dagskrain.is. Svo hef ég líka heyrt um herbergi hjá kennara úr MA sem er alveg spurning um að skoða. En ég er ekkert að hafa áhyggjur, þetta reddast.

Það koma vonandi jól

Svo lengi sem ég man eftir mér hef ég verið b-týpa: vakna úldin og er úldin langt fram eftir degi. Hef svo mesta orkuna eftir kvöldmat og langt fram á nótt. Síðustu tvo-þrjá daga hef ég verið að berjast við a-týpuna í mér. Ég fór að sofa um 9 leitið þegar ég kom heim á sunnudaginn og endaði með því að vakna klukkan 6 daginn eftir. Ég var orðin uppgefin um kvöldmatarleitið og ég sofnaði einhverntíman á milli 9 og 10 í gærkvöldi. Aftur vaknaði ég klukkan 6 í morgun og ég er alveg að líða út af núna, klukkan 10. Ég ætla samt að vaka aðeins lengur svo að ég geti sofið til amk 9 á morgun. Ég er líka búin að vera furðulega hress á morgnana. Mér finnst þetta bara furðulegt ástand og alls ekki líkt mér.

Ég komst að því í dag að ég gleymdi að senda jólakortin. Ég er búin að dreifa einstaka kortum hingað og þangað en alla síðustu viku frestaði ég að fara með bréfin í pósthús og ég hreinlega gleymdi þeim í gær og í dag. Ég hugsa að maður sendi bara jólakveðjur á facebook fyrir restina.

Það koma vonandi jól heitir færslan mín og ég svo sannarlega meina það. Ég er búin að vera geðveikt lengi í “alveg að koma jól”-askapi, alveg síðan kveikt var á jólaljósunum í Manchester. Jólaskapið fór dvínandi eftir að ég kom heim, en einstaka jólalag og það að pakka inn örfáum gjöfum hefur aðeins lífgað upp á skapið. Ég er samt ekki alveg viss um að ég komist úr þessu “alveg að koma jól”-askapi þar sem mér finnst enn vera helgin áður en allir fara í frí. Ég er enn að bíða eftir systrum mínum og frændum (og viðhengjum ). Mamma meira að segja tók sig til og skreytti jólatréð, sem hefur verið mitt verk síðan ég man eftir mér, annað hvort hef ég hjálpað systrum mínum eða fengið hjálp frá frændum mínum.

Jólatími er líka tími þegar pabbi tekur sem mest af myndum, kannski ekki jafn mikið og hann hefur tekið síðustu árin en hann mun örugglega taka alveg slatta af myndum. Í tilefni þess hef ég ákveðið að rækta bólur. Ég er oftast frekar heppin með bólur og fæ þær afskaplega sjaldan. Núna hinsvegar er ég með tvær bólur í framan, eina á hálsinum og eina á bakinu þar sem hún mun koma til með að sjást. Ég er alls ekki góð í að láta bólur í friði þannig að þær eru allar einstaklega ljótar. Til að byrja með hélt ég samt að ein bólan væri frunsa en mér til mikillar gleði komst ég að því að þetta var bara bóla, en núna gæti ég alveg eins verið með frunsu, þetta er alveg jafn ljótt.

Já, þetta verða alveg einstök jól…

I’m Only Sleeping

Jæja, nokkur komment fékk ég á seinustu færslu, but then again þá voru þetta sömu manneskjurnar sem voru nú þegar búnar að kommenta á síðunni. Takk fyrir það Edda og Inga Þið hin megið bara skammast ykkar, ég veit að þið kíkið hingað inn (veit kannski ekki nákvæmlega hver ,,þið” eruð, en það eru komin 39 innlit í dag, meira en það sem við Inga fengum saman á weltreise… Declare yourselves!).

Nú man ég ekki hvað ég sagði í síðustu færslu… Jújú, Ragna hélt áfram að baka í morgun. En samt fyrst, ég fékk ógeðslegan hausverk í gærkvöldi (var samt með hann í allan gærdag en ég var bara of upptekin til að vera ekki sama) og ég gat ekki annað en velt fyrir mér hvort að ég væri með mígreni þegar ég barðist við ógleðina og sársaukann með köldum rökum þvottapoka, því ekki voru til verkjatöflur á heimilinu. Svo vaknaði ég í morgun/nótt klukkan 4 og gat ómögulega sofnað aftur. Ég bara dundaði mér eitthvað í tölvunni þangað til að mamma og pabbi fóru í vinnuna, þá fór ég fram og kveikti á ofninum. Þar skellti ég sörudeiginu í form og henti inn í ofn á meðan ég gerði mér einhverskonar omilettu. Eftir langan tíma fannst mér svo að sörukakan hlyti nú að vera tilbúin og tók hana út. Ég held samt að hún hafi verið pínu of lítið bökuð í miðjuna. Svo tók ég mig til og gerði piparkökurnar, en þar sem ég fann ekki formin þá fengu kökurnar að vera allar hringlaga. Þar náði ég að brenna fyrstu plötuna í kolamola, en það sem kom á eftir er held ég alveg ætt. Ég samt var of löt til að fara í kókoskransana. Ég líka dundaði mér heillengi í að gera söruköku og vonandi verður hún góð… Ég samt eiginlega þoli ekki að gera sörur núna og þegar ég var að gera piparkökurnar óskaði ég þess heitt að hafa Elvu og Magna með mér (eða Elvu til að gera kökurnar og Magna til að hjálpa mér að fylgjast með og smakka). En þetta hafðist og ég er eiginlega bara fegin að vera bara með fjórar sortir, þetta er farið að síga á þriðja dag í bakstri, úff…

Ég fór líka og kíkti á póstinn í hádeginu, það var bara skemmtilegur póstur til mín Þarna fékk ég stórann pakka frá Snæfríði, sem var ekki alveg jafn stór þegar ég tók hann úr kassanum og hinum kassanum og tók blöðin frá. Svo fékk ég líka bréf frá Háskólanum á Akureyri, úff hvað þeir voru ekki lengi að fara yfir umsóknina mína. Ég má semsagt mæta 7. janúar, get haft Ingu mér til halds og trausts fyrsta daginn þar sem við erum innan sömu deildar (eða ekki í raunvísindum eða eitthvað) og á að mæta með fartölvu. Gaman það. Nú þarf ég bara að fara í að athuga með rútuferðir í bæinn, ég held að Rúnar frændi sjái um þetta. Úff það gæti samt orðið frekar dýrt…

Já, ég ætlaði nú ekki að segja meira, ekki sem ég man eftir og það er ekki svo mikið búið að gerast hjá mér síðasta sólahringinn. Nú ætla ég bara að horfa pínu á QI og fara að sofa…

Live Your Life

Já, Ragna er að baka. Hún er búin að setja í öll deigin (Sörurnar eru samt pínu vafasamar, bíð eftir því að mamma kemur heim) og búin að baka tvær plötur af Amerískum smákökum, og ég verð að segja að þær hafa aldrei verið jafn perfect og jafn góðar! Ég byrjaði náttúrulega á þeim út af því að þær eru mínar uppáhalds og ég held að ég hafi smakkað deigið of mikið í morgun, þess vegna þegar ég sá að klukkan var orðin þrjú hugsaði ég ,,shit, ég á eftir að borða” Ég verð líka að passa mig að borða ekki of mikið af smákökunum núna svo að mamma og pabbi fái einhverjar kökur líka…

Ég er farin að sætta mig ansi mikið við að vera heima í vetur. Ég er búin að fara tvisvar til Akureyrar í hálkunni og það reddaðist allt saman. Ég líka tók kuldann og snjóinn í sátt um daginn (eða nóttina) þegar ég leit út um gluggann og himininn var svo fallega blár og stjörnubjartur og tunglið nánast fullt. Snjórinn glitraði og það bærðist ekki hár á höfði (ég reyndar sá engin höfuð úti, en amk ekkert hreyfðist). Það er fátt jafn fallegt og sveitin kæra á rólegu vetrarkvöldi. Svo líka um daginn þegar ég var að fara til Akureyrar var svo frábær birta og himininn milli fjallanna var fjólublár í rótina og varð svo bleikar og bleikari og á bak við mig var fallegur baby blár. Ég samt sakna þess að vera ekki að upplifa eitthvað nýtt, sjá fallegu jólaljósin í Manchester og svona.

Það kannski sýnir hvað ég hef ógurlega mikinn tíma á mínum höndum, en ég hef aldrei verið jafn mikið á facebook og þessa dagana. Vanalega rétt kíki ég inn til að athuga statusinn á öðrum og svoleiðis, en núna er ég á fullu í að leika mér og leita af fólki og stofna hópa og svoleiðis. Ég er eitthvað farin að sýslast í að safna hafró fólki saman á reunion næsta sumar, sem ég var búin að lofa mér að gera ekki, eða amk taka það ekki að mér nema ef einhver bæði mig sérstaklega um það…

Ég fór í gær inneftir til að skila inn stúdentsprófsskírteini og mynd til HA, ég er s.s. búin að sækja um í sálfræði. Svo fæ ég væntanlega að vita í lok vikunnar hvort að þeir samþykki þetta. Svo fékk ég líka e-mail frá ítalskri fjölskyldu sem vill fá mig sem au pair. Ég samt er alveg til í að fara í háskóla núna, mér finnst ég vera orðin nógu gömul og þetta yrði auðveldara (í skipulagningu) heldur en svo margt annað. Ég er pottþétt manneskjan sem fer auðveldu leiðina. Svo get ég líka ferðast þegar ég verð stór. Hrafnhildur var 29 ára og eflaust langt frá því að hætta að ferðast, ég hef enn 9 (eiginlega rúmlega 8) ár í það.

Ég sá að það voru 32 innlit hérna í gær, en samt er ég bara búin að fá tvö komment… ég stórlega efast að þær hafi kíkt 16 sinnum hvor, bara í gær… hverjir eru að kíkja hingað inn?