Untouched

Ó hvað það fer í taugarnar á mér trefillinn hjá kennaranum. Mér fannst eins og hann hefði verið frekar jafn en núna er hann svo ójafn og mig langar svo mikið til að labba upp að henni og laga.

Ég hef smá samviskubit yfir því hversu lítið ég lærði um helgina. Þriggja daga helgi og ég las ekki neitt. Ég tók fulla tösku af bókum með mér heim til m&p til að lesa eitthvað en nei, ég eyddi öllum tímanum í tölvuleik. Góð. Ég samt hef alltaf vitað það að ég get ekki lært þegar ég er heima í sveit. Gerði oft þau mistök að fara heim fyrir próf í MA og lærði svo ekki neitt. (Og það eru bara sálfræðilegar ástæður þar að baki sko!) Og það versta er að ég nenni eiginlega ekki að lesa neitt á eftir. En ætli maður reyni ekki að lesa eitthvað. Eftir hádegismat og smá lúr

Ég hef samt eiginlega ekkert uppbyggilegt að segja. Mig langaði bara aðeins til að tjá mig…. Ég er farin að hlakka pínu til afmælishelgarinnar (ekki afmælisins sjálfs, enda plana ég að vera þunn þá), vonandi hefur maður tækifæri til að safna saman gellunum þarna fyrir sunnan (þið gellur hérna fyrir norðan eða austan megið alveg drífa ykkur þangað ef ykkur langar að vera memm), það er nefnilega vísindaferð. Dagsetningarnar sem ég sá gefa til kynna að það verður lagt af stað á fimmtudegi og komið til baka á mánudegi, en ég er ekki alveg viss hversu áreiðanlegar þær upplýsingar eru. Þetta verður (vonandi) svakaleg helgi og ég sé fram á að þurfa að heimsækja ríkið eitthvað aðeins.

Whatever You Like

Já já, þetta er allt að byrja. Ég er komin til Akureyrar, var ekki lengi að skella drasli ofan í töskur og ganga svo frá því í gær. Herbergið er samt frekar ópersónulegt, fyrir utan bleika lampann minn á náttborðinu (og margt dót hér og þar á borðum, blöð og tölvu drasl). Dagný tók vel á móti mér, var búin að taka frá hillur inná baði og í ísskápnum og svoleiðis. 

(Oh, það á eftir að taka endalaust langan tíma  að skrifa þetta blogg, er að spjalla á msn, hlusta á tónlist og kroppa í sár á vörinni :S)

Já, ég þurfti aðeins að snúast þegar ég kom í bæinn í gær, þurfti að kaupa netsnúru, lak á nýja risastóra rúmið (það er HUGES, amk finnst mér það þar sem ég hef alltaf bara sofið í einföldu, 120*200cm rúmi) og eitthvað af mat. Svo fór ég með Ingu í bæinn áðan, kíkti í bankann og betlaði pening, keypti bensín og svo bækur. Vó shit, stafli af nýþungum bókum kostaði alveg slatta. Get ekki beðið eftir að byrja að lesa þetta *kaldhæðni*… En ég ætla að vera dugleg að lesa þetta hlass svo að ég geti lesið eitthvað skemmtilegt líka.

Ég verð samt að segja að áðan þegar ég var að merkja bækurnar mínar (litakóðun svo að ég muni hvað er í hvaða fagi), sat hérna við litla skrifborðið mitt, þá fannst mér ég vera eins og Elva systir, hún er the ultimate háskólanemi í mínum huga… Líka með tölvuna fyrir framan mig, útvarpið í gangi, í einhverskonar setustellingu sem mér finnst vera ekta hún. 

Það var eitthvað meira sem ég ætlaði að skrifa hérna, en ég man það ekki núna. Endilega verið samt dugleg við að kommenta!

2009, trúiru því??

Já, nýtt ár komið. Ég sem var rétt farin að venjast gamla árinu. Ég held að það sé samt tími til að líta yfir farinn veg:

Ég byrjaði árið á að plana heimsreisuna í samráði við Ingu og Snæfríði. Þá stóð enn til að fara til New York um áramótin og oh boy, that sure has changed. Ég kláraði næst síðustu önnina mín í MA, náði prófunum mínum og varð loksins stúdent í þýsku og frönsku.

Snemma í febrúar out-smart-aði ég nágranna mína og sýndi einstaka hæfileika í að losa bíl úr skafli. Nokkrum dögum seinna átti ég eitt besta afmæli ever, fékk kökur og gott, djammaði með stelpunum, fór út að borða með fjölskyldunni. Fyrst núna er ég farin að jafna mig á áfallinu að verða tvítug (og farin að kvíða næsta afmæli…)

Nám- og starfskynningin setti öll námsplön úr skorðum hjá mér. Fyrir þessa ferð var ég alveg búin að ákveða að fara í sálfræði, en nú langaði mig að fara í fatahönnun, ensku (eða annað tungumál), kennarann… svo ótal margt. Skemmtilegt samt hvernig lífið fer í hringi

Í lok febrúar fékk ég mér nýja tölvu þegar hin gaf algjörlega upp öndina.

Mamma og pabbi buðu mér til Köben um páskana í staðin fyrir útskriftar veislu. Ég átti góða stund heima hjá systu, Dodda og Hrafnkeli. (Miðað við færsluna sem ég skrifaði 15. mars þá hefur Hrafnkell fullorðnast ekkert smá síðan þá!!) Ég fór í dýragarðinn hans Kela og heimsótti Carlsberg.

Ég fór í fyrsta skipti til Frakklands. FER óvissuferðinni var heitið til La Rochelle ásamt Snow, Silju og Dagnýu. Ég brann voða fallega og varð ástfangin af bænum. Einhvern daginn mun ég fara þangað aftur.

Elva gifti sig og hélt smá gathering heima hjá mömmu og pabba. Það er frekar skrítin tilhugsun að hún sé orðin gift kona, en Jorrit er fínasti maður, verst að hann þurfti að stela henni og fara með hana til Bandaríkjanna.

Í lok maí kláraði ég loksins námið mitt í MA. Dimissio var vel heppnað og elskulegu busarnir okkar fylltu okkur af nammi. Dimissio djammið var svo bara best. Eitt og annað sem maður gerði í síðasta sinn, manni fannst eins og lífið væri á enda þessa síðustu daga í MA. Svo var bara útskrift 17. júní!! Nei sorry, brautskráning. Gott veður, fallegt fólk og góður matur. Versta var samt að ég gleymdi að taka Carminuna með mér í bæinn þannig að ég gat ekki fengið alla hina til að skrifa í bókina mína.

Ég byrjaði aftur að vinna á Hvalasafninu í júní og seinna fékk ég vinnu sem guide hjá Norðursiglingu. Ég eyddi sumrinu í að vinna vinna vinna, fór ekki í eina útilegu. Ég fór með danska pólitíkusa um safnið, á dönsku! Svo þurfti ég líka að stökkva á milli báta eitt skiptið, það var mjög merkilegt.

Í júlí bókuðum við Inga  loks miða til London. Ég man ekki nákvæmlega hvenær ferðin okkar breyttist, en núna stóð til að fara til Englands, Frakklands, Þýskalands og svo bakpokast í maí. Við bókuðum líka gistingu (djöfull hefði ég samt verið til í að borga alla gistinguna þá, þar sem pundið hækkaði svolítið mikið í október…) og svoleiðis.

Margt fleira skemmtilegt skeði um sumarið: Edda og Hrafnkell komu í heimsókn, sem lífgaði aldeilis upp á sumarið. Valdís tilkynnti um óléttuna sína. Ég fór í river-rafting með pabba og fleiri ættingjum. Ég sá andanefjur í fyrsta skiptið (og svo sá maður ekkert annað í einn og hálfan mánuð). Ég fór í óteljandi staffapartý, var samt yfirleitt edrú. Ég fór tvisvar suður um haustið með Ingu (og Snow kom örugglega með í annað skiptið).

Loksins kom að því að við Inga flúðum land, auðvitað var það samt rétt eftir að bankakerfið hrundi og maður heyrði fullt af hræðilegum sögum af því hvernig útlendingar tóku á móti Íslendingum. Allir voru samt voða næs við okkur, flestir virtust ekki einu sinni vita af bankaerfiðleikum Íslendinga. Fyrstu tvær – þrjár vikurnar voru alveg frábærar. London var æðisleg þarna í lok október, við Inga kíktum á markaði og skoðuðum garða og bara löbbuðum út um allt. Það var líka frábært að ferðast með Snæfríði, fórum til Derby og skoðuðum heimahaga Mr. Darcy, fórum til Cambridge og skoðuðum háskólana. Versta var samt bara að þurfa að hugsa um peninga alla daga. 

Lífið var ágætt í Manchester, margar ferðir voru farnar í Arndale Center (aðalega samt til að fá okkur að borða) og Royal Northern College of Music, skólann hennar Dagrúnar frænku, til að ofnota netið. Við rétt sluppum við að heimsækja perra til að skoða herbergi og enduðum í hálfgerðu suburb herbergi. Við fórum líka á McFly tónleika, þar sem meðal aldurinn var örugglega 19-20 ára, að meðtöldum öllum foreldrunum sem fylgdu litlu stelpunum (já og homma parinu sem sat fyrir framan okkur). Danny og Tom spiluðu veikir, en bættu það upp við að vera ofur krúttlegir (sérstaklega Danny). 

Ferðinni lauk svo á heimsókn til Köben, ég var þar viku lengur en Inga (enda kannski ekkert voða spennandi að vera lengi hjá annara manna fjölskyldu). Maður gerði svosum ekki mikið, en það var voða næs að fá að vesenast með Hrafnkeli og fara í gegnum flakkarann hjá Eddu og Dodda. Ég fór samt nokkrum sinnum í Fisketorvet, og við Inga kíktum líka í Tivoli (það skemmdi samt pínu að ég var alveg að verða veik).

Letilífið tók svo við þegar ég kom heim. Ég að vísu lagaði eitthvað pínu til, bakaði nokkrar sortir og sótti um í HA. Jólin voru líka fátækleg, við vorum bara þrjú í kotinu. Áramótin voru aðeins stærri, en samt flúði ég staðinn eftir matinn.

Ég skálaði nýju ári heima hjá Ingu og fór svo í ,,partý” til Kolfinnu. Eftir alveg ágætlegt magn af áfengi var haldið í Sjallann og eftir það þá var ég rosalega mikið út um allt. Bókstaflega. Ég dansaði pínu með stelpunum, hljóp svo því ég vildi vera fremst, hljóp svo að finna stelpurnar, hljóp á klósettið, hitti fólk sem ég hef ekki hitt lengi, faðmaði alla, hljóp út um ALLT til að finna stelpurnar, fann þær, týndi þeim aftur en fann þær loks aftur í endan og labbaði með Nönnu og Ingu heim. Ég fór lokst að sofa klukkan 8 og eyddi svo gærdeginum í þynnku (og eiginlega pínu af deginum í dag…). Ég held samt að ég hafi ekki gert neitt voða heimskulegt á djamminu…

Já, það er spurning hvernig þetta ár verður, vonandi verður amk eitt ættarmót, jubilering og eitt skóla reunion. Fjöskyldan verður barninu ríkari rétt fyrir páska, Elva og fjölskylda flytja væntanlega nær Íslandi… Ég held að þetta ár verði bara ágætt þrátt fyrir kreppuna.

Jungle Drum

Gleðileg jól öllsömul. Þessi jól voru by far skrítnustu jól sem ég hef upplifað. Mér finnst samt eins og maður hugsi á hverju ári ,,þessi jól verða nú skrítin…” út af því að einhver var að bætast við í fjölskylduna eða einhver systirin ætlaði að vera annarstaðar um jólin, en nú vorum við bara þrjú. Það var samt alls ekki of mikið af mat (er einhvern tímann hægt að elda of mikið af hamborgarhrygg??). Og eftir kvöldmat fékk ég rétt að aðstoða við að ganga frá matnum, eins og venjulega (í staðin fyrir Elvu planteraða fyrir framan uppþvottavélina var mamma komin í staðin, ég gat ekki farið ein í að ganga frá!). Svo hrúguðum við pökkunum á stofuborðið og hentum pökkum í hvort annað. Það var síðan mjög erfitt að fá mömmu til að opna restina af pökkunum eftir að hún tók upp fartölvuna sem hún fékk frá pabba.

Ég var mjög sátt við jólapakkana þetta árið, ég fékk þrjár bækur (er búin að lesa tvær (önnur var samt svo pínu lítil, maður var ekki lengi með hana)), konfekt og bolla og sturtu dæmi. Svo fékk ég ilmvatn í ,,möndlugjöf” sem ég er enn að venjast, en það er voða bleikt og lyktar alls ekki illa. Ég er samt orðin svo háð bókum þessa dagana, enda líka ágætt að drífa sig í gegnum bækurnar sem mig langar til að lesa áður en ég festist við skólabækurnar aftur. Það er bara svo ótalmargt sem mig langar til að lesa núna en ég gleymi því jafnóðum ef ég skrifa það ekki niður.

Ég fór í bíó með Ingu og Kolfinnu um daginn, við fórum á Yes Man. Hún var bara mjög góð, ótrúlega fyndin og létt. Það er alveg óneitanlega þægilegra að horfa á myndir í bíói en heima í tölvunni, eða í sjónvarpinu. Þegar ég er inni í bíósalnum þá hugsa ég um eiginlega ekki neitt annað en myndina á tjaldinu. Ég gleymi alveg stað og stund. Þegar ég er heima og horfi á bíómynd eða þætti þá verð ég helst að hafa eitthvað annað að gera. Ég er mjög oft að skoða eitthvað annað á netinu (get samt ekki lesið neitt því þá missi ég þráðinn), fer í tetris eða bubbles. Mig langar rosalega til að taka aftur upp á því að prjóna, en ég veit ekki hvað það ætti að vera. En þessi athyglisbrestur veldur því oft að ég naga neglurnar (þær eru reyndar ótrúlega fínar núna, alveg eins og þær voru þegar við vorum í London).

Eftir áramót byrjar svo skólinn, 7. janúar… Verð svo fjóra daga vikunnar í skólanum, verð væntanlega í fríi á föstudögum. Ég er svona aðeins farin að leita að húsnæði á Akureyri, er samt ekkert að flýta mér, en það er ekkert æðislega spennandi að hugsa til þess að fara með rútunni, fyrir utan að það er alls ekki víst að rútan fari í skólann eftir áramót. Og það kostar líka jafnvel meira en almenn mánaðarleiga á herbergi. Ég er búin að fá eitt spennandi svar við auglýsingu sem ég henti inn á dagskrain.is. Svo hef ég líka heyrt um herbergi hjá kennara úr MA sem er alveg spurning um að skoða. En ég er ekkert að hafa áhyggjur, þetta reddast.

Amnesia

Takk fyrir öll kommentin fólk, ég hef aðeins betri hugmynd núna hverjir lesa það sem ég skrifa. Svo finnst mér líka svo gaman að sjá karlana sem birtast fyrir hvern einstakling inn á svæðinu mínu, þeir eru töff. Ég því miður hef ekki komist að því hvernig ég fæ þá til að birtast fyrir almenning líka. [Edit: fann það eftir frekari athugun ]

Úff alveg hreint frábær helgi! Við Inga brunuðum til Reyðarfjarðar til að hitta Herdísi og djamma. Færðin var bara alveg þokkaleg á leiðinni þangað og við skemmtum okkur við að hlusta á ’80s og ’90s tónlist á leiðinni. Um kvöldið fengum við dýrindis mat sem Adam eldaði, nammi nammi hamborgarhryggur. Og það var meira að segja forréttur og alles. Svo tók við drykkja og stelpustund þar sem Adam flúði staðinn til að djamma með vinnufélögum eða eitthvað svoleiðis. Við drukkum, máluðumst, slúðruðumst, trúnóuðumst og horfðumst á Ace Ventura: When Nature Calls með commentary frá Herdísi Þetta var bara gaman. Þokkalega vel í glasi fórum við á Café Kósí, aðal djammstaðinn á Reyðarfirði. Þar var dansað og drukkið og aumingja Herdís fékk bláan drykk yfir sig alla. Við Inga komumst að því að pikk-up línan í bænum var ,,hérna, má ég kasta fram einni spurningu….” Já þegar við heyrðum þetta í annað skiptið hlógum við að aumingja gaurnum og hann leit hálf skömmustulega út, þó svo að það sé spurning hvort að það hafi verið okkur að kenna.

Gærdagurinn var pínu þunnur, ég vaknaði með ógeðslega beinverki í mjóbakinu (mamma segir að þetta hafi verið taug að klemmast og þess vegna er ég með strengi í dag) en blessunarlega var ég laus við hausverk svona framanaf. Við Inga ,,drifum” okkur á fætur og lögðum af stað heim. Þetta dríf tók kannski 3-4 klukkutíma…. Leiðin heim var ekki alveg jafn skemmtileg, ógeðslega mikil hálka og stórhættulegur rútubílstjóri stefndu lífi okkar í hættu, en við komumst heilar til byggða. Ég var gjörsamlega uppgefin þegar ég kom heim, lagðist upp í rúm með tölvuna til að skoða blogg og þegar ég var farin að dotta yfir einu blogginu slökkti ég bara á tölvunni og fór að sofa. Klukkan var rétt rúmlega 9. Ég er heldur ferskari í dag, vaknaði mjög fersk um miðnætti, fannst ég vera algjörlega búin að sofa nóg en ákvað að sofa aðeins lengur. Vaknaði aftur klukkan fjögur í nótt en aftur fannst mér þetta heldur snemmt til að fara á fætur. Vaknaði enn einu sinni rúmlega sex og ákvað að ég nennti þessu sko ekki lengur, kveikti á tölvunni og skoðaði facebook á meðan ég hlustaði á Stephen Fry lesa Harry Potter. 

Ég verð eiginlega að ljúka þessu á að þakka Ingu og Herdísi fyrir frábæra helgi, þakka Adam fyrir frábæran mat og Herdísi aftur fyrir ógeðslega nammi góða lakkrístoppa.

I’m Only Sleeping

Jæja, nokkur komment fékk ég á seinustu færslu, but then again þá voru þetta sömu manneskjurnar sem voru nú þegar búnar að kommenta á síðunni. Takk fyrir það Edda og Inga Þið hin megið bara skammast ykkar, ég veit að þið kíkið hingað inn (veit kannski ekki nákvæmlega hver ,,þið” eruð, en það eru komin 39 innlit í dag, meira en það sem við Inga fengum saman á weltreise… Declare yourselves!).

Nú man ég ekki hvað ég sagði í síðustu færslu… Jújú, Ragna hélt áfram að baka í morgun. En samt fyrst, ég fékk ógeðslegan hausverk í gærkvöldi (var samt með hann í allan gærdag en ég var bara of upptekin til að vera ekki sama) og ég gat ekki annað en velt fyrir mér hvort að ég væri með mígreni þegar ég barðist við ógleðina og sársaukann með köldum rökum þvottapoka, því ekki voru til verkjatöflur á heimilinu. Svo vaknaði ég í morgun/nótt klukkan 4 og gat ómögulega sofnað aftur. Ég bara dundaði mér eitthvað í tölvunni þangað til að mamma og pabbi fóru í vinnuna, þá fór ég fram og kveikti á ofninum. Þar skellti ég sörudeiginu í form og henti inn í ofn á meðan ég gerði mér einhverskonar omilettu. Eftir langan tíma fannst mér svo að sörukakan hlyti nú að vera tilbúin og tók hana út. Ég held samt að hún hafi verið pínu of lítið bökuð í miðjuna. Svo tók ég mig til og gerði piparkökurnar, en þar sem ég fann ekki formin þá fengu kökurnar að vera allar hringlaga. Þar náði ég að brenna fyrstu plötuna í kolamola, en það sem kom á eftir er held ég alveg ætt. Ég samt var of löt til að fara í kókoskransana. Ég líka dundaði mér heillengi í að gera söruköku og vonandi verður hún góð… Ég samt eiginlega þoli ekki að gera sörur núna og þegar ég var að gera piparkökurnar óskaði ég þess heitt að hafa Elvu og Magna með mér (eða Elvu til að gera kökurnar og Magna til að hjálpa mér að fylgjast með og smakka). En þetta hafðist og ég er eiginlega bara fegin að vera bara með fjórar sortir, þetta er farið að síga á þriðja dag í bakstri, úff…

Ég fór líka og kíkti á póstinn í hádeginu, það var bara skemmtilegur póstur til mín Þarna fékk ég stórann pakka frá Snæfríði, sem var ekki alveg jafn stór þegar ég tók hann úr kassanum og hinum kassanum og tók blöðin frá. Svo fékk ég líka bréf frá Háskólanum á Akureyri, úff hvað þeir voru ekki lengi að fara yfir umsóknina mína. Ég má semsagt mæta 7. janúar, get haft Ingu mér til halds og trausts fyrsta daginn þar sem við erum innan sömu deildar (eða ekki í raunvísindum eða eitthvað) og á að mæta með fartölvu. Gaman það. Nú þarf ég bara að fara í að athuga með rútuferðir í bæinn, ég held að Rúnar frændi sjái um þetta. Úff það gæti samt orðið frekar dýrt…

Já, ég ætlaði nú ekki að segja meira, ekki sem ég man eftir og það er ekki svo mikið búið að gerast hjá mér síðasta sólahringinn. Nú ætla ég bara að horfa pínu á QI og fara að sofa…